F.Bahçe’nin iki rakibi Trabzon ve tabiat


03.01.1982'de Fenerbahçe'nin Trabzonspor ile 1-1 berabere kaldığı maçın yazısıdır.


Önce saha… Cumartesi F.Bahçe’nin sevgilisi olan zemin, pazar günü Fenerbahçe’nin nefreti oldu

O zeminde çabuk adamların koşu ve fule san’atı kaybolacak, klas hareketler boğulacak, “ver-kaç” olayı çamur yapışacak ve pehlivan fiziği sahaya dikilen bir duvar gibi Fenerbahçe dramında gündeme gelecekti.
Pazar sabahı Trabzon kampını kolaçan eden bizim foto muhabiri Mustafa, yağan sicim gibi yağmur karşısında Karadeniz ekibi futbolcularının kıskıs güldüklerine tanık olacak, sonra da aynı oyuncuların birbirlerine güven mesajları attığını işitecekti..

– 1 puanımızı Allah Baba bize gökten gönderiyor.

* * *

Feci saha, defans dengelerini iyi kuran iki mücadeleleri kilitleyen ofsayt kurgusunu çok iyi kullanan Trabzon’u, maçın ikinci yarısında Fenerbahçe’nin bunaltıcı baskısından çekip almış ve bir beraberliğe götürmüştü…

Fenerbahçe’nin kuru saha prensleri İsa, Selçuk, Arif, Osman ve Mustafa, lodosa yakalanmış bir tekne gibi çamura bir batacak bir çıkacak, önce zeminin, sonra defans ve orta saha bloklarına yapılan müdahelelerin altında kalıp ezilecekti…

***

Fenerbahçe’nin 1-0 galipken son 15 dakikada Enver Katip’in direktifi ile defansa çekilişinin takdiri kimin beyninden düşmüştü?

“İyi defans kendi kalesinin uzağında yapılır’,” kuralını getirip kendi onsekizine dolduran Fenerbahçe, yan hakeme göre şüpheli, orta hakeme göre nizami bir beraberlik golü yedi…

Oysa son 10 dakika, başka bir tarz futbolla öldürülebilirdi. Bu 10 dakikayı öldürmek, Reagan’ı öldürmek kadar imkansız değildi…

İSLAM ÇUPİ
(04 Ocak 1982, Milliyet)

No Comments

Leave a Comment.