Candan Tarhan’ın ve G.Saray’ın vedası


01.06.1986'de Galatasaray'ın Sarıyer'i 1-0 yendiği maçın yazısıdır.


YILIN Antrenörü Candan Tarhan, yılın maçı Galatasaray – Sarıyer müsabakası başlamadan önce ödülünü alırken, Sarıyer için son 90 dakika idi. Candan Tarlanın Sarıyer için yapacağı yeni şeyler var mıydı, yok muydu? Bir teknik direktörün takımı için yapacak yeni bir şeyi yoksa, tekrarlar içinde kalacağına, kendisine değişik bir vatan seçmesi kaçınılmaz bir sondu.

Candan Tarhan’ın Sarıyer’e vedaı, böyle bir vedaı işte… Sarıyer takımı Tarhan’ın bu son maçında, muhteşem kalecisi İlker’i ve yürekli geri dörtlüsü ile hocalarını askerce bir mertlikle selamlarken, Mehmet Kalkavan’ın Rıdvan ve Çelebiç’in bu törene kafa cinliği ve ayak ustalığı ile bir türlü gelmemesi, günün mana ve önemi içinde, üstünde durulması gereken tek kapalı kalan bir düşünce idi…

* * *

Yılın takımı Galatasaray, dünkü Sarıyer maçına, “yılın maçı” havasını nasıl verir? Yılın takımı, yılın en büyük ünvanı olan lig şampiyonluğunu kazanmaya kafasına koymuşsa ve bu kafa 35 hafta sağlıklı çalışmamışsa, otuzaltıncı ve son hafta “sen kazanacaksın, o kaybedecek. Sen de kazanacaksın o da kazanacak. Ama ben rakibime 9 gol alacağım” şeklinde ne kadar değiştirilmesi olanaksız güçlük varsa içine düşeceksin, sonra da bu Beşiktaş’ın kurduğu “lig ağının” derinliklerinden su yüzüne şampiyon olarak çıkacaksın?

35. haftaya kadar olmamış olamamış şeyler, neden 36. haftada olsun…
* * *
Dünkü pazar Galatasaray için, lig boyunca yaşanan en şaşkın Pazar’dı…

Yılın maçı İnönü tribünlerine yılın Galatasaray kalabalığını toplayamamıştı. Tribünlerdeki seyreklik çimenini yitirmiş bir toprak gibi sırıtıyor, deniz tarafındaki açık kısmın ise, tamamen boş olduğu gözleniyordu.

Taraftarın gönlü sahadaki Galatasaraylı birlikle değildi, kulağı Trabzon da idi… Galatasaray futbolcusunun ne yapacağı hiç önemli değildi. O futbolcu için önemli olan Trabzonspor’un Beşiktaş’a ne yapacağı idi. Derwall’in veya Mustafa’nın bu son maçta Galatasaray’ı yönetim inceliklerini ve “bol gol nasıl atılır” reçetelerini sunması da olanak dışı idi, çünkü İstanbul’da değil, onlar da Trabzon deplasmanında (!) idiler. Beşiktaş adına her yapılan beraberlik yakasından sonra Derwall’in heyecanla tribünlere dönüp skor sorması bunun kanıtı idi.

Yılın takımı olan fakat dün olmayan Galatasaray’ın kaybolmuşluğu böyle bir kaybolmuşluktu.

İSLAM ÇUPİ
(02 Haziran 1986, Milliyet)

No Comments

Leave a Comment.