Metin Oktay’lı düşünceler

DÜN ölümün birinci yıldönümü idi Metin Oktay’ın..

Çocukluğumun geçtiği Mevlanakapı, Silivrikapı hinterlandında, ceviz ağacı sütü yaramazlıklar yaptığım Kozlu mezarlığının toprağı bombeli, güllü bir parçasında, sarsıla titreye, bağıra çağıra ağladım.

Metin ‘i sevenler canlı, o ise sevdikleri ile cansız kucaklaştı. Tanıdık yüzler, tanıdık hatıralar, Metin‘le her birimizde değişik kameralarda oynamış yıllar, kımıldadı dünya beyaz perdesinde…

Hepimiz gittik sonunda, geldiğimiz yere…

Sonunda Metin ‘le birlikte, sadece benim çocukluğumla ilk gençliğimin bir parçası kaldı.

* * *

Kadıköy Belediye Başkanı Cengiz Özyalçın, sporu ve sporcuyu hep inkar etmiş, hep dışlamış. Türkiye’nin en güzel direnişçisidir .

Beraber oynadığı taçsız değil, bin taçlı Metin Oktay Kalamış spor tesislerinin girişine devasa bir heykelini yaptırmış.

Dün açtı.

Bu belki bir ölümsüzlüktü muhakkak ama güncellik değildi.

Randevulaşmıştık galiba Metin‘ le, dün öğlen üstü Kalamış’a gelecek ve Todori’nin çardak bahçeli serinliğinde bir masaya çökecektik. Bir-kaç kadeh için, birlikte yaşanmış 35 yılımızdan kahkahalar ve gülücükler çıkarmak için…

Ne olmuş Kalamış’ın mavisine, güneşine ay mehtabın… Ne olmuş Todori’ye, asmalı bahçesine, ağaç masalarına…

Nerde tambur ? Nerde Selahattin Pınar‘ ın kısık sesi ile söylediği bir dizi nihavent ve hicazlar.

Nerde pırıl pırıl kadehler, nerde sarnıç suyunda soğutulmuş rakılar, nerde topikler, Arnavut ciğeri, suyundan sıcak sıcak sıcak çıkarılmış beyin salataları…

Sen değil Metin, birlikte öldük, İstanbul’u da arkamızdan refakatçı alarak

* * *

Galatasaray kulübü de “cenap” ve “ali “kelimeleri yan yana geldiğinde bunlardan sana çok yakışan bir Jest yaptı, galiba…

Florya’daki futbolumuzun en modern açık hava sarayına ” Metin Oktay Tesisleri “adını verdi.

Şenlik köyünde, Florya’da ve civarında her ölen senin adını bilip mezara gidecek. Her doğan da senin adını soracak seni öğrenecek, görmediği bir insanı delicesine sevecek belki de sana tapacak.

Ölümsüzlüğün, Türkiye oldukça devam edecek, tarifi ve koparılmaz esatirliği budur, bence…

Fakat ben ölümlüyüm Metin…Bugün bu olmuş ve daha da olması gereken, seni hatırlatan bu ayrı dünyaya, boş gözlerle bakıyorum.

Ben seni arıyorum, Metin…

İSLAM ÇUPİ
(14 Eylül 1992, Milliyet)

No Comments

Leave a Comment.